نگارنده : بهار
:
شنیدین میگن فلانی حرف نزنه میترکه؟؟....
حکایت منه...اما آخه نمیذارن که من ساکت شم..نمیذارن!!
نه آخه خداییش جالب نیست..این مملکت اینهمه استان و شهر و بخش و روستا و دهکوره داره. بعد طرف جشن صدمین سفرش رو عد میزاره میاد تو شهر ما میگیره..!! همه شهر شده بنر!! آی مردم بشتابید به سوی ساندیس 
گفتم ساندیس... یعنی باور کنید این روزا شدید دارم میفهمم این مردم خیلی عاشق ساندیسن. این روزا کنار کلاسای فشرده آموزشگاه ،برای پُر شدن پرسشنامه های تِز و تست TOEFL آواره دانشگاه هام. دانشجوها هم که کلی غر میزنن تا پرش کنن..
داریم تو دفتر آموزشگاه حرف میزنیم که یکی از همکارا میگه اگه ساندیس ببرین سر کلاس بهتر پرسشنامه ها رو پر میکنن. منو میگی همینطور موندم!! گفتم این که خیلی چیپه!! من جلوی استادم روم نمیشه همچین کاری کنم و باج بدم. رفتم تو فکر..
مدیر آموزشگاه که با خلقیاتم کاملا آشناست گفت: شما نباید همه رو با خودت بسنجی. برای تو چیپه..برای اونا نیست.
گفتم اما من هنوزم روم نمیشه با ساندیس یا کیک وارد کلاس شم. ارزش کار علمی رو نمیتونم انقدر پایین بیارم. نمیدونم...(میدونم خیلی ها با این تفکرم مخالفن..و نباید از دید خودم که با زور غذا میخورم به آدما نگاه کنم)
.
پ.ن. اینم نتیجه یه تست خودشناسی من:
دیگران شما را شخص سرحال و بشاشی می بینند که چهره ای خوشرو و گیرا دارد و همیشه واقع بین و منطقی است . کسی که همواره در مرکز توجه جمع قرار دارد ولی آنقدر عاقل است که اجازه نمی دهد این مسئله او را مغرور و از خود راضی نشان دهد . به علاوه ، شما در نظر دیگران فرد مهربان و با ملاحظه ای هستید که در فهم و درک بالایی برخوردارید ، همواره باعث شادمانی و خوشنودی آن ها می شوید و در مواقع لزوم می توانند روی کمک شما حساب کنند (به به...تو این روزا که کمبود محبت گشته ام..چه حالی داد این تعاریف ..اما واقعا کاش اینطوری بودم..!!!)
کامنت دونی بالای هر پست قرار دارد.
تازه عکسای خوشگل هم انداختیم..
(گرچه فیلمه..حتما وجود خارجی هم داره)..
